معلم

چه چیزی از من گرفته شد؟ آرامش، امید به تغییر سریع، و بخشی از اعتمادم به آینده. چه چیزی برای من باقی ماند؟ خودم، عزیزانم، تجربه‌ای که به دست آوردم، و زندگی‌ای که هنوز ادامه دارد. امروز برای ادامه مسیر بیش از هر چیز به چه نیاز دارم؟ تعادل؛ اینکه از اخبار و اتفاقات عبور کنم، دوباره روی زندگی، خانواده، سلامتی و آینده‌ای که در اختیار خودم است تمرکز کنم. امیدم به یک اتفاق بزرگ کم شد، اما توانایی ساختن زندگی خودم هنوز باقی مانده است.

اتفاقات اخیر در ایران به نظر من حس امنیت، اعتماد و امید ساده دلانه را از ما گرفت و در عوض حافظه جمعی، همدلی و هویت را نتوانست با خود ببرد. با سوگواری واقعی، نه فرار و نه انکار، با نوشتن، حرف زدن، گریه کردن میتوانیم این زخمها رو التیام ببخشیم. باید با اخبار مرز گذاشت، با چک کردن اخبار روزانه دهها بار ،سیستم عصبی فرصت بازیابی پیدا نمیکند.