اصول

عادت‌های عملی: راستی‌آزمایی، حریم خصوصی، نظارت انسان، و مبادله‌های شفاف.

اول راستی‌آزمایی، بعد اعتماد به خروجی

روانی به‌معنای حقیقت نیست: اعداد، نام‌ها، استنادها و ادعاهای حقوقی/پزشکی را با منابع اصلی بسنجید.

عادت بسازید: از مدل بخواهید ابهام را بگوید، سپس با مراجع معتبر خودتان تأیید کنید. محصولاتی را ترجیح دهید که بازیابی و استناد قابل کلیک نشان می‌دهند.

حریم خصوصی به‌صورت پیش‌فرض

تا سیاست فروشنده را نخوانده‌اید فرض کنید پرسش‌ها ثبت می‌شوند؛ دادهٔ حساس را کمینه کنید.

در صورت نیاز از سطح سازمانی استفاده کنید، دادهٔ شناسایی‌شونده را حذف کنید، کلیدها را بچرخانید و هرگز رمز را در چت مصرف‌کننده نگذارید.

انسان در حلقه برای تصمیم‌های حساس

اعتبار، کلینیک، دادگاه و کلاس نیاز به بازبینی مسئولانه دارند—نه حسِ درست.

ثبت کنید چه کسی چه چیزی را تأیید کرده، مسیر بازگشت نگه دارید و با به‌روزرسانی داده/مدل رانش را بسنجید.

مبادله‌ها را نام ببرید

هزینه، تأخیر، دقت، ایمنی و انصاف با هم حرکت می‌کنند—پنهان کردن یکی بعدها حادثه می‌سازد.

قبل از استقرار: اگر خطا رخ داد چه کسی آسیب می‌بیند، Plan B چیست، و چه شواهدی سلامت سیستم را نشان می‌دهد؟